تام هاردی: خودم نیز از این نقش ها می ترسم
مترجم: احمد صبریان
منتشر شده در روزنامه شهر آرا پنج شنبه 8 آبان ماه 1399
امروز بسیاری از منتقدان و سینمادوستان «تام هاردی» انگلیسی تبار را بازیگری مولف می دانند. وی در چند سال اخیر، موفقیت های بسیاری داشته است. همکاری با کارگردانان صاحب نامی چون ریدلی اسکات (سقوط شاهین سیاه)، کریستوفر نولان (شوالیه تاریکی برمی خیزد، تلقین و دانکرک)، آلخاندرو گونزالس ایناریتو (بازگشته) و جورج میلر(مکس دیوانه)، این بازیگر را به چهره ای محبوب تبدیل کرده است. با اکران فیلم «مکس دیوانه: جاده خشم» ستاره بی رقیب باکس آفیس شد و تحسین منتقدان را نیز برانگیخت. نقش آفرینی اش در فیلم «بازگشته» نخستین نامزدی جایزه اسکار را برایش به همراه آورد. تام هاردی سالهای 2012، 2015 و 2017 در صدر بهترین بازیگران IMDB قرار گرفت و برای بازی در فیلم های «برانسون» ،«تلقین» ،«لاک» و«مکس دیوانه: جاده خشمگین» موفق به دریافت جوایز مختلفی شده است. وی در گفت و گو با نشریه «امپایر» از سینما، بازیگری و فیلم هایش گفته است.
*****
تام هاردی درباره بازی در فیلم «دانکرک» که به باور بسیاری منتقدان اثری بازیگرمحوری نیست می گوید: «همیشه دوست داشتم با «کریستوفر نولان» همکاری داشته باشم. چون معتقدم بازی در فیلم های او برای هر بازیگری مایه مباهات است. «دانکرک» چون بیشتر مدیون فضاسازی است، بازی من در آن چندان به چشم تماشاگر نمی آید. اما نولان، موقعیت های چالش برانگیزی برایم فراهم کرد تا ظرفیت های بازیگری ام را بیشتر بشناسم. وی با بررسی واکنش های بازیگران، تجربه های سخت ولی شیرینی را برای آن ها رقم می زند. نولان تاکید داشت چون بسیاری از مردم درباره «دانکرک» آگاهی لازم را ندارند، این درام می تواند سهم بسزایی در آشنایی بیشتر آن ها با جنگ جهانی دوم داشته باشد. بازیگر خوش شانسی هستم که ابتدای کارم با کارگردانانی چون ریدلی اسکات، کریستوفر نولان، آلخاندرو گونزالس ایناریتو و جورج میلر همکاری داشتم.» تام هاردی برخلاف بازیگران هم نسل خود که خواهان حضور پررنگ در فیلم ها هستند، به مضمون و شخصیت پردازی ها بیشتر اهمیت می دهد و معتقد است: «تاثیری که بازی ام در ذهن مخاطب می گذارد، مهم تر از حضور پررنگ است. در بیشتر صحنه های فیلم «دانکرک» ماسک بر چهره داشتم و دیده نمی شدم. ازهمین رو باید نگران این می بودم که به چشم نیایم ولی تماشاگران به آن درجه از درک سینمایی رسیده اند که بین بازی خوب و حضور خنثی تمایز قایل شوند.» تام هاردی تاکید می کند: «هرگاه ایفای یک نقش جدید به من سپرده می شود، بیشتر تمریناتم را پیش از این که جلوی دوربین بروم، در حضور خانواده ام انجام می دهم. چون بر این باورم آن ها بهترین منتقدان من هستند و بدون هیچ تعارف و ملاحظه ای ایراد کارم را صادقانه به من یادآوری می کنند.» تام هاردی سفر به نقاط مختلف را دشوارترین بخش بازیگری می داند و می گوید: «زیاد به سفر دلبستگی ندارم و در خانه و شهر خودم بیشتر احساس امنیت می کنم. به همین خاطر هنگامی که قرارداد فیلمی را امضا می کنم که برای نقش آفرینی در آن ناگزیرم از خانه دور شوم، حسی آمیخته با نگرانی وجودم را فرا می گیرد.» او که برای بازی در«بازگشته» نامزد دریافت اسکار بازیگر نقش مکمل مرد شده است، با اشاره به خشونت های پیدا و پنهان شخصیتش در این فیلم تاکید می کند: «در حقیقت از خشونت و وحشی گری بیزارم اما در سکانس ها و صحنه های زیادی می بایست این خصوصیات را، در شخصیت «جان فیتزجرالد » بروز می دادم تا تماشاگر مرا در نقش مردی وحشی و بی اخلاق که «لئوناردو دی کاپریو» را رها می کند تا در جنگل جان بسپارد، باور کند. تلاش کردم تعادلی در نقشم ایجاد کنم. اگر تماشاگر در این فیلم حس بدی به من دارد، به این درک می رسم که دیگر تام هاردی نیستم و شخصیتی جدید خلق کرده ام و این برای هر بازیگری یک موفقیت بزرگ است.» وی در خصوص نقش هایی که علاقه دارد ایفاگر آن ها باشد می گوید: «مستعد بازی در نقش های منفی هستم و بیشتر شیفته ایفای نقش جنایتکاران، شروران و گنگسترها هستم. بازی در نقش های بین در «بتمن: شوالیه تاریکی برمی خیزد»، چارلز برانسون در« زندانی بدنام » و مکس رو کاتانکسی در «مدمکس: جاده خشم» گواه این ادعاست. اگرچه خودم نیز از این شخصیت ها می ترسم چون در زندگی واقعی با چنین آدم هایی برخورد داشته ام. همان شخصیت هایی بودند که مرا در کودکی و نوجوانی می ترساندند.» این بازیگر از نقشش در«بازگشته» به عنوان دشوارترین نقش های کارنامه حرفه ای اش یاد می کند: «این فیلم اثر دلنشین و زیبایی است ولی هنوز خستگی بازی در آن را احساس می کنم. چون مدت زمان فیلم برداری طولانی بود و در لوکیشن های بسیاری در سه کشور مختلف جلوی دوربین رفت. شرایط آب و هوایی نامساعدی هم داشتیم.» تام هاردی می گوید: «تنها چیزی که در دوران تاریک و سیاه زندگی که با اتفاق های ناخوشایند زیادی آمیخته است به من کمک کرد، بازیگری بود. صرفا می خواستم بازیگر شوم تا مایه افتخار پدرم باشد. چون تنها فرزندش بودم و این موضوع برایم به شدت مهم بود. البته خیلی هم سخت کار کردم.» تام هاردی که شیفته «گری اولدمن» است تصریح می کند: «او را در بازیگری اسطوره خود می دانم و زمانی روبه روی آینه بازی های او را تقلید می کردم. البته به آرزویم رسیدم و با او همبازی شدم. «گری اولدمن» قهرمان زندگی من است. آرزو می کنم ویژگی های اخلاقی او را داشته باشم چون وی بازیگری منحصر به فرد است.»
نوشتارهایی از سینما تئاتر و تلویزیون